Kringetjes draaien met je gedachten. Eindeloos rondjes draaien in je hoofd. Oftewel piekeren. Ik weet niet hoe het jou vergaat, maar het gaat me vaak zo makkelijk af. Soms zonder dat ik het zelf door heb. Steeds maar dezelfde gedachten of hetzelfde onderwerp wat blijft malen in m’n hoofd. Zonder tot een oplossing te komen. Vaak heeft het te maken met zorgen, angst of ergens controle over willen hebben. Er zijn allerlei praktische handvatten om hiermee om te gaan. Afleiding zoeken, een piekerkwartier instellen waarin je even alles op een rijtje kunt zetten, in beweging komen en naar buiten gaan en zo zijn er vanuit de psychologie nog veel meer tips te noemen. Het zijn middelen die echt kunnen helpen en toch helpt het mij niet altijd voldoende. Want wat als de dingen waar je jezelf zoveel zorgen om maakt niet verbeteren? Wat als de onzekerheid blijft? Er is iets wat nog ontbreekt in dit rijtje met tips. Het is Iemand die vaak ontbreekt in ons gepieker. Zoals Oswald Chambers zegt: ‘Al ons gepieker en getob wordt veroorzaakt doordat we geen rekening houden met God’.
Tegelijk wil ik hier ook noemen dat gepieker en bezorgdheid ook voort kunnen komen uit diepe, onderliggende angsten. Dan zal wat hieronder geschreven staat je niet voldoende helpen. Om daaruit te komen, heb je soms professionele hulp nodig. Hulp die God kan gebruiken om je te helen.
Een gebod
Vrees niet. Ontzet u niet. Beef niet. Verschrik niet. Wees niet bezorgd. Dit kunnen we heel wat keren lezen in de Bijbel. Ook in het boek Deuteronomium. Menselijkerwijs gesproken was er voor het volk Israël alle reden om te vrezen wanneer ze de strijd aan moesten gaan met andere volken. Er was veel wat hen bang kon maken. En juist op die momenten sprak de Heere tot hen dat ze niet moesten vrezen. Het was geen vraag of advies, maar een gebod! En dat is het nog steeds.
De Heere kende Zijn volk. Hij wist dat ze, wanneer ze op de omstandigheden zouden zien, bang zouden worden. Daarom gaf Hij hun deze opdracht. Niet zomaar zonder houvast. Want hoe zouden ze niet bang kunnen zijn? God wees hen op Zichzelf. Vreest niet voor hen; gedenkt steeds, wat de Heere, uw God, aan Farao en aan alle Egyptenaren gedaan heeft; Ontzet u niet voor hunlieder aangezicht; want de Heere, uw God, is in het midden van u, een groot en vreselijk God (Deuteronomium 7:18 en 21). Hij wees hen op het verleden: Wie Hij geweest was. Daar moesten ze aan terugdenken. En Hij liet ze zien op Wie Hij in het heden is. Nog steeds hun God, Die in hun midden is en voor hen zorgt.
Wat een liefde dat de Heere zo afdaalt en hun angsten en zorgen kende. Toen en ook nu die van ons.
‘Omdat wij onvolmaakte wezens zijn die onvolmaakte levens leiden, maken we ons vaak zorgen. (…) We piekeren wat af over de ontelbare details van het dagelijks leven. Jezus begreep onze zorgen en Hij ging erop in’ (Elisabeth Elliot). Daar kunnen we over lezen in de bergrede in Mattheüs 6:25-34. Jezus geeft daar niet alleen de opdracht om niet bezorgd te zijn, maar ook de reden waarom we niet bezorgd hoeven te zijn. Hij zegt niet: wees niet bezorgd, het komt allemaal wel goed. Daar zouden we niet mee geholpen zijn. We weten namelijk niet óf het wel goed komt. We weten vaak de uitkomst niet van situaties die ons zorgen geven. Toch geeft God ons deze opdracht. Niet om ons aan ons lot over te laten, maar om ons te wijzen op Zijn zorg. Om onze eerste prioriteit te laten zijn om Zijn Koninkrijk te zoeken. Dan zullen alle andere dingen ons toegeworpen worden (Mattheüs 6:33).
Piekeren is zonde
‘Bezorgdheid loopt altijd uit op zonde. Wij verbeelden ons dat een klein beetje bezorgdheid en tobben laat zien hoe verstandig we wel niet zijn; maar het laat meer zien hoe slecht we eigenlijk zijn. (…) Piekeren is zondig als je een kind van God bent’ (Oswald Chambers). Bij zonden kunnen we denken aan allerlei dingen, maar heb je ook weleens bedacht dat piekeren en bezorgdheid zondigen is? Ik vond het best confronterend toen ik dat voor het eerst ontdekte.
Jezus waarschuwt Zijn discipelen dat ze niet moeten toegeven aan zondige angst. Deze angst is het tegenovergestelde van vertrouwen in het Woord van God en Zijn voorzienigheid. Houden we rekening met God? ‘Als men rekening houdt met Jezus Christus, verdwijnt de onrust, want Hij kent geen onrust; onze enige zorg moet zijn in Hem te blijven’ (Oswald Chambers).
Zoals er voor de Israëlieten geen reden was om bang te zijn wanneer ze zagen op Wie de Heere was en is, zo is dat nog steeds. Hij is Dezelfde God. Een herder zorgt voor zijn schapen. Als de Heere jouw Herder is, heb je dan redenen om bang te zijn of je zorgen te maken? Zou je met zo’n Herder ooit iets te kort komen?
Zorgenkoffertje
Ooit zei iemand tegen mij: ‘Ik mag zorgen voor mezelf en anderen, maar ik mag me geen zorgen maken over mezelf of de ander. Die zorgen moet ik overgeven aan God.’ Eerlijk gezegd soms makkelijker gezegd dan gedaan. Misschien ken je het voorbeeld wel van Corrie ten Boom*. Ze kende veel zorgen in haar leven. Niet alleen over zichzelf, maar ook over de mensen om haar heen en wat er in de wereld gebeurde. Ze droeg die zorgen als een zware koffer met zich mee. Iedere morgen bracht ze al haar zorgen één voor één bij de Heere. Ze pakte haar koffertje met zorgen uit. Dat gaf haar heel veel rust. Ze kwam er echter achter dat ze na het amen in de loop van de dag haar koffertje met zorgen weer inpakte en meenam. Ze bracht haar zorgen dus wel bij de Heere, maar ze liet ze niet bij Hem. Daardoor was haar hart nog zwaarder dan daarvoor. Dat maakte de Heere haar duidelijk. Is dat ook hetgeen wat Hij jou en mij probeert duidelijk te maken in ons gepieker en getob? Heb je ook weleens ervaren hoeveel rust het geeft om het echt bij de Heere te brengen en daar ook te laten?
‘Ik bracht mijn zorgen bij God
om ze aan Hem te geven.
Ik bad voor wat moeilijk was;
ik wilde graag blij leven.
Maar toen ik daarna verder ging
en alles had beleden,
toen voelde ik een groot verdriet:
mijn last is niet verdwenen!
‘Waarom nam U mijn zorg niet weg?
Heer, wilt U niet verhoren
wat ik U vroeg in mijn gebed?’
Toen hoorde ik deze woorden:
‘Ik wil je helpen, o, Mijn kind;
je last mag je Mij geven.
Al je zorg neem Ik op Mij,
op heel je weg door ’t leven.
Doch weet één ding, onthoud het goed:
jouw tobben zal niet baten.
Jouw lasten kan Ik dragen slechts
als jij ze los wilt laten.’’
(Corrie ten Boom)
(*Het hele verhaal kun je beluisteren via YouTube onder de titel ‘Corrie ten Boom, Een hart vol zorgen hebben’.)
Dit blogartikel werd geschreven door Yvonne. Het team stelt zich hier aan je voor.
Geef een reactie