Er was eens een man die God uitdaagde om te praten.
Zet de struik in brand net als bij Mozes, God, en ik zal volgen.
Laat de muren in storten zoals U bij Jozua deed, God, en ik zal vechten.
Kalmeer de golven zoals op het meer van Galilea, God, en ik zal luisteren.
En zo zat de man bij een struik, bij een muur, aan de oever van het meer en wachtte tot God zou spreken.
En God hoorde de man, dus God antwoordde.
Hij zond vuur, niet voor een struik, maar voor een kerk.
Hij haalde een muur neer, niet van stenen, maar van zonde.
Hij kalmeerde een storm, niet van de zee, maar van een ziel.
En God wachtte tot de man zou reageren.
En Hij wachtte…
En Hij wachtte…
En wachtte.
Maar omdat de man naar struiken keek en niet naar harten, naar stenen en niet naar levens, naar zeeën en niet naar zielen, concludeerde hij dat God niets had gedaan.
Uiteindelijk keek hij naar God en vroeg: Bent U Uw macht kwijt?
En God keek naar hem en zei: Ben jij je gehoor kwijt?
Een verhaal wat ik ooit eens las. Het trof me. We kunnen ons afvragen of God wel spreekt, maar luisteren we ook? Herkennen we Zijn stem?
Andere stemmen
Wat kunnen er veel stemmen klinken in ons leven. Om ons heen of in onze gedachten. Stemmen die zeggen wat belangrijk is. Stemmen die zeggen wat waarde heeft. Stemmen die je veroordelen. Stemmen die allerlei beloftes doen. Het kunnen allerlei verschillende stemmen zijn met verschillende boodschappen. Eén ding hebben ze gemeen: ze leiden je af. Afleiden van datgene wat echt belangrijk is en wat echte waarde heeft. Worstel je daar ook vaak mee? Al die stemmen die je kunnen afleiden van de stem van God. Ze proberen Zijn stem te overstemmen.
Hoe kunnen we al die stemmen laten zwijgen? Als ze soms zo hard lijken te schreeuwen? Het vraagt gehoorzaamheid. We kunnen afleiding proberen te voorkomen door ons te focussen op wat echt waarde heeft. Door dagelijks biddend te leren luisteren naar de stem van God. ‘Spreek, o Heer, door Uw heilig Woord, dat ons hart U hoort en verzadigd wordt’.
Stem van de Goede Herder
Naar Hem zult gij horen (Deuteronomium 18:15b). Maar hoe weet ik dat het Zijn stem is?
Je kent vast de tekst wel uit Johannes 10: de schapen horen zijn stem. Het gaat over de gelijkenis van de Goede Herder. De schapen volgen de herder, omdat ze zijn stem kennen. Dat leek me niet heel vreemd als je een kudde schapen voor je ziet met een herder erbij. Totdat ik een tijd geleden las in het boek De grote Verwachting over hoe dit er in de praktijk aan toeging. Toen ontdekte ik de diepte achter deze woorden. In gedachten gaan we naar Israël in de tijd van de Bijbel. Aan het einde van de dag brengen herders hun kudde naar de schaapskooi. Binnen één schaapskooi zijn verschillende herders met hun vee. De schapen lopen door elkaar en slapen bij elkaar. Wanneer ’s morgens de herder zijn schapen roept, vergist geen van de schapen zich in zijn eigen herder. Ze horen zijn stem en volgen hem. Zie je het voor je? Allemaal verschillende stemmen van de herders, maar elk schaap herkent de stem van zijn eigen herder. Hoe zou dat kunnen? Zou het niet komen doordat ze dagelijks bij de herder waren en dagelijks zijn stem hoorden? Dan kunnen er nog zoveel andere stemmen zijn, maar dan herken je wel direct de stem van je eigen herder.
Luisteren naar de stem van God heeft alles te maken met Zijn stem (her)kennen. Wanneer je dagelijks Zijn Woord leest, onderzoekt en tot je neemt, ga je Zijn stem (her)kennen. In Zijn Woord en in de dingen die er gebeuren in je leven. Hoeveel andere stemmen er ook klinken. Maar wat als die andere stemmen toch Zijn stem overstemmen? Ik ben de goede Herder; en Ik ken de Mijnen, en worde van de Mijnen gekend (Johannes 10:14). Hij houdt Zijn schapen in het oog. Als ze dreigen af te dwalen, brengt Hij ze weer terug. Wat een troost dat Hij niet loslaat!
Misschien zeg je: ik ken Zijn stem niet of ik twijfel of ik de stem van de Goede Herder echt ken. Hoor ik wel bij die kudde? Deze weken denken we na over het lijden en sterven van de Heere Jezus. Hij, de Goede Herder, stelde Zijn leven voor Zijn schapen. En Hij zegt: Ik heb nog andere schapen, die van deze stal niet zijn; deze moet Ik ook toebrengen; en zij zullen Mijn stem horen; en het zal worden een kudde, en een Herder (Johannes 10:16). Wat een rijke belofte! Hij heeft nog schapen op het oog die nog niet bij Zijn kudde horen. Hij zoekt verloren schapen en… Hij vindt ze! En wie Hem zoekt, zál Hem vinden (Lukas 11:9).
Laat daarom andere stemmen zwijgen en luister naar Zijn stem!
Dit blogartikel werd geschreven door Yvonne. Het Moeskruidteam stelt zich hier aan je voor.
Geef een reactie